Hotel MEDITERRANE ****

SARANDA:
to położona tuż nad brzegiem Morza Jońskiego, najczęściej odwiedzana przez turystów miejscowość w Albanii z burzliwą historią, licznymi zabytkami, restauracjami, kawiarenkami, parkiem z fontanną oraz nadbrzeżnym bulwarem przy żwirowej, słonecznej plaży, z której podziwiać możemy greckie wybrzeże. W czasach rzymskich Saranda (wtedy Onchesmos) stanowiła ważny port handlowy dla Fenicjan, Epirów i Włochów. Do głównych zabytków Sarandy zalicza się zamek Lekursi, klasztor 40 Świętych i klasztor św. Jerzego. Okolice Sarandy pozwolą nam zapoznać się ze starożytną kulturą oraz spędzić czas pośród dzikiej przyrody. Warto zobaczyć ruiny starożytnego miasta w Finiq, zamek Ali Paszy we wsi Vrine, bizantyjski kościół św. Mikołaja we wsi Mesopotam, położony przy drodze do Gjirokastry prawdziwy cud przyrody źródło „Niebieskie Oko" oraz przepiękną, piaszczystą plażę w pobliskim Ksamil. Na pasjonatów nurkowania czekają ciekawe atrakcje m.in. liczne wraki statków od czasów starożytnych do drugiej wojny światowej, leżące w zatoce Sarandy i pobliskiej Cieśninie Corfu, a także piękno fauny i flory, podobnej jak w Chorwacji, ale dużo bogatszej w gatunki.

W odległości 24 km od Sarandy znajduje się, zwane „bałkańskimi Pompejami", starożytne miasto Butrint, stanowiące unikalny skarb kultury i uważane za najpiękniejsze miejsce na Albańskiej Riwierze. Burtint leży na jeziorze, które jest mieszaniną wody słodkiej i słonej. W 1992 r. kompleks archeologiczny w Butrincie został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Do głównych atrakcji Butrintu należą: amfiteatr i przylegająca do niego świątynia Eskulapa oraz ruiny chrześcijańskiej bazyliki.

ALBANIA
(Republika Albanii)
Stolica: Tirana
Waluta: lek albański (ALL);
1 USD = 77,09 ALL; 1 EUR = 122,55 ALL (kurs z 10.04.2008)
Język urzędowy: albański


WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Od 29 maja 2003 r. obywate­le RP mogą wjeżdżać bez wizy i przebywać na terytorium Al­banii jednorazowo do 30 dni, zachowując prawo przedłużenia poby­tu maksymalnie do 90 dni w okresie jednego roku. Formalności związanych z przedłużeniem pobytu można dopełnić w komi­sariacie policji właściwym dla miejsca po­bytu. Od obywateli RP nie pobiera się granicznych opłat wjazdo­wych. Dotyczy to również kierowców tirów i autobusów. Osoby podejmujące pracę na terenie Albanii na okres dłuższy niż 90 dni muszą uzyskać zezwolenie na pracę i wizę w od­powiednich urzędach albańskich. Nie wymaga się od turystów posiadania powrot­nego biletu ani określonej kwoty pieniędzy.


PRZEPISY CELNE. Nie ma specjalnych uregulowań doty­czących wwozu pieniędzy; wywóz pieniędzy ograniczony jest do kwoty 10 tys. EUR na osobę. Nie ma restrykcji celnych odbiegających od powszechnie przyjętych standardów.


MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego.


UBEZPIECZENIE. Ubezpieczenie osobowe nie jest obo­wiąz­ko­we. W Albanii nie ma towarzystw współpracujących z polskimi firmami ubezpieczeniowymi.


SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Od przyjeżdżających do Albanii nie wymaga się świadectwa szczepień ochronnych. W Tiranie i większych miastach powstały prywat­ne przychod­nie lekarskie o dobrym poziomie diagnostycznym (bez możliwości hospitalizacji). Koszt wizyty wynosi ok. 40 EUR.


INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Podróżujący samochodem powinni liczyć się z koniecznością wniesienia przy wyjeździe opłaty za korzystanie z dróg w wysokości 1 EUR za każdy dzień pobytu. Ponadto powinni mieć międzynarodowe prawo jazdy oraz ubezpieczenie OC - tzw. zieloną kartę. Uznawane są zielo­ne karty wystawiane przez polskie towarzystwa ubez­piecze­nio­we. Ostatnio zmodernizowano część dróg głównych. Nie zaleca się porusza­nia się po drogach po zmroku ze względu na nie oświetlonych użytkowników dróg (motocykle, rowery, piesi) oraz nie ozna­kowane i nie oświetlone przeszkody na drodze (m.in. otwarte studzienki kanalizacyjne).


BEZPIECZEŃSTWO. Tak jak w innych krajach tego regionu, należy zachować ostrożność z uwagi na możliwość kradzieży mienia lub samochodu. Do miejsc szczególnie niebez­piecz­nych zaliczyć można górskie tereny północnej Albanii.


RELIGIA, OBYCZAJE. W Albanii obowiązują normy obyczajo­we podobne do norm przyjętych w innych krajach bałkańskich. Na terenach wiejskich turystyka nie jest popularna, co niesie ze sobą pewne utrudnienia. Albania to kraj tolerancji religijnej, a kwestie natury religijnej nie stwarzają problemów przyjezdnym.


ŚWIĘTA. Dniami wolnymi od pracy są początek i koniec muzułmańskiego postu ramadanu - tzw. Mały i Duży Bajram , ponadto Boże Narodzenie (obchodzone dwukrotnie: w grudniu wg wyznania katolickiego - 1 dzień, w styczniu wg wyznania prawosławnego - 1 dzień), Nowy Rok, 1 maja, 28 i 29 listopada - Święto Niepodległości.


PRZYDATNE INFORMACJE:

• Jest coraz więcej bankomatów, jednakże w większości tylko dla posiadaczy kart wyda­nych w Albanii.
• Baza turystyczna jest słabo rozwinięta. W Tiranie można zatrzymać się w kilku hotelach o wysokim standardzie - koszt noclegu od jednej osoby za dobę wynosi od 70 do 400 EUR. Na wybrzeżu można skorzystać z pensjonatów - ceny od 30 do 50 EUR od osoby za dobę. Brakuje pól namiotowych i kempingów.
• Ogromnym dyskomfortem - nie tylko dla turystów - są na terenie całej Albanii re­gularne, codzienne przerwy w dosta­wach energii elektrycznej i wody, dochodzące do 12-14 godzin na dobę.
• Dużym utrudnieniem jest niewydolna sieć telefoniczna, co utrud­nia łączność z Tiraną, w tym również z ambasadą. Sieć telefonii komórkowej nie obejmuje terenów północnych i górskich.
• Znajomość języków obcych nie jest powszechna na pro­wincji. W dużych mia­stach można porozumieć się w języku włoskim lub angielskim.
• Urzędy pracują w okresie letnim w godzinach 8.00-14.00 i 16.00-18.00, w okresie zimowym w godzinach 8.00-16.00.
• Sklepy otwarte są w zależności od decyzji właściciela, zwy­czajowo od 8.00 do 21.00; w okresie letnim niektóre sklepy zamykane są w godzinach 12.00-16.00.

Informacje o krajach podajemy za polskim Ministerstwem Spraw Zagranicznych.